Waarom een “POP” per e-mail-pdf nooit bewijs van product is

Elke week ontvangen kopers van EN 590, Jet A-1, D6 of ICUMSA 45 een “proof of product”-pakket: een tankopslagbewijs, een SGS- of Intertek-analyse, een injectierapport, een productpaspoort, een machtiging tot verificatie, soms een foto van vaten of een tankpeiling. Het pakket komt binnen als pdf-bijlagen vanaf een gratis e-mailaccount of vanaf een domein dat weken eerder is geregistreerd. Het wordt gepresenteerd als de stap die de koper moet overtuigen voordat de koper zijn middelen aantoont. Het overtuigt van niets, en begrijpen waarom is het fundament van fraudepreventie in de fysieke grondstoffenhandel.

Een pdf is een afbeelding van een bewering

Een document in een e-mailbijlage is een bestand dat iedereen kan bewerken. Inspectierapporten van echte ladingen circuleren wijdverbreid; hun opmaak, stempels en handtekeningen worden gekopieerd naar nieuwe rapporten met nieuwe tanknummers en nieuwe data. Tankopslagbewijzen worden gebouwd uit briefpapier van terminals dat online te vinden is. Allocatiebrieven van raffinaderijen en “productpaspoorten” gebruiken de logo's van bekende producenten die de afzender nooit hebben gekend. Daar is geen vaardigheid voor nodig. Het document ziet er goed uit, omdat het is gebouwd uit documenten die goed waren, voor iemand anders, op een ander moment.

Regel: proof of product is geen document. Het is een verificatie die wordt uitgevoerd door een partij die u aanwijst, op een locatie die u kunt identificeren, op een datum die u kiest.

Waarom de volgorde omgekeerd is

Het argument POP-vóór-POF klinkt redelijk: waarom zou een koper geld tonen voordat hij product ziet? Het eerlijke antwoord is dat geen van beide partijen de ander rechtstreeks iets toont. Bij een legitieme transactie ondertekenen de partijen een koopovereenkomst, geeft de bank van de koper een instrument uit of kondigt dit vooraf aan, en wordt het product van de verkoper geverifieerd door een onafhankelijke inspecteur onder een dip-testmachtiging bij de terminal. Banken en inspecteurs vormen de verificatielaag. Een verkoper die erop staat dat pdf's als bewijs worden geaccepteerd, vraagt om die laag te verwijderen.

Wat elk “POP”-document werkelijk is

Veelvoorkomende constructiefouten in valse pakketten

• Tanknummers die bij de genoemde terminal niet bestaan, of tankcapaciteiten die niet kloppen met de beweerde hoeveelheid.
• Analysedata vóór de injectiedatum, of handtekeningen van inspecteurs die het bedrijf jaren geleden hebben verlaten.
• Een opslagbewijs voor een terminal in Rotterdam dat in een tijdzone en taal is opgesteld die niet kloppen.
• Productpaspoorten voor EN 590 waarin zwavel in procenten staat of CFPP ontbreekt, wat aantoont dat ze zijn aangepast van een stookolieblad.
• Bestandsnamen van “SGS-rapporten” met de woorden “sample” of “template”.
• Contactgegevens van de terminal en de inspecteur die leiden naar mobiele nummers en gratis e-mailaccounts.

Hoe echte verificatie eruitziet

1. Ken de wederpartij. Uittreksel uit het handelsregister, uiteindelijk belanghebbenden, sanctiescreening, referenties. Een verkoper die zich niet wil laten identificeren, heeft geen product.
2. Onderteken eerst het contract. De SPA definieert product, hoeveelheid, terminal, inspectieprocedure en instrument. Er vindt geen verificatie plaats vóór ondertekening, omdat niemand een verplichting heeft.
3. Wijs de inspecteur zelf aan. SGS, Intertek, Bureau Veritas, Saybolt of een geaccrediteerd laboratorium, ingeschakeld en betaald door de koper. De inspecteur neemt onder de DTA contact op met de terminal en rapporteert rechtstreeks aan de koper.
4. Verifieer via instellingen. Bevestiging door de terminal, bevestiging door het inspectiebedrijf en, wanneer het aanbod van een raffinaderij komt, bevestiging van bank tot bank of van compliance tot compliance.
5. Verifieer het schip, niet het papier. Bij ladingen onderweg zijn het IMO-nummer, het AIS-spoor, de scheepsmanager en de havenagent controleerbare feiten.

Hoe eerlijke verkopers reageren

Een raffinaderij, een terminalexploitant of een gevestigde handelaar heeft hier geen enkele moeite mee. Zij verwachten KYC, zij verwachten een getekend contract vóór de inspectie en zij zijn gewend aan inspecteurs van kopers in hun tanks. Wat zij niet doen, is pdf's overhandigen aan een onbekende partij voordat er een contract bestaat, omdat dat hun eigen documenten zou blootstellen aan precies het hierboven beschreven misbruik. Wanneer een wederpartij op de eerste dag een volledig POP-pakket per e-mail aanbiedt, is dat geen vrijgevigheid. Het is het product.

Behandel elke bijlage als een bewering die getoetst moet worden, betaal alleen de mensen die u zelf aanwijst en houd banken en inspecteurs waar ze thuishoren: tussen de partijen.