D6 virgin fuel oil: wat het is, wie het werkelijk koopt en de waarschuwingssignalen op het specblad

D6 virgin fuel oil is een van de meest gezochte en minst begrepen producten op de grondstoffenmarkt. De term komt voor in duizenden aanbiedingen, vrijwel allemaal voor hoeveelheden en prijzen die geen raffinaderij ooit heeft verscheept. Dit artikel legt uit wat de kwaliteit is, wie haar koopt en hoe u een verzonnen specificatieblad herkent.

Wat D6 virgin fuel oil werkelijk is

D6 is de informele naam voor Grade No. 6 fuel oil in ASTM D396, de Amerikaanse standaardspecificatie voor stookolie. Het is de zwaarste kwaliteit in die norm: een residuale brandstof die overblijft na atmosferische en vacuümdestillatie, vaak vermengd met gekraakte residuen, en die moet worden verwarmd om te kunnen worden gepompt en verbrand. In de VS heet zij ook Bunker C of residual fuel oil. “Virgin” is geen term uit de norm; het is een handelsomschrijving die aangeeft dat het product rechtstreeks uit de raffinaderij komt als straight-run residu en niet is gemengd met gebruikte of herraffineerde oliën.

ASTM D396 stelt voor Grade No. 6 slechts een handvol grenzen, omdat het een ketelbrandstof is en geen motorbrandstof:

• Vlampunt: minimaal 60 °C (ASTM D93)
• Kinematische viscositeit bij 100 °C: 15,0 tot 50,0 mm²/s (ASTM D445)
• Water en sediment: maximaal 2,00 % v/v (ASTM D95 en D473)
• Zwavel: bepaald door de wettelijke grens op de plaats van gebruik, doorgaans gerapporteerd volgens ASTM D4294

Dichtheid, vloeipunt, as, vanadium en calorische waarde worden door de norm niet begrensd, maar worden op een echt certificaat wel gerapporteerd, omdat de ketel of mengactiviteit van de koper ze nodig heeft. Een echt D6-certificaat heeft dus weinig harde grenzen en veel gerapporteerde waarden; een vals certificaat vertoont meestal het tegenovergestelde.

Wie D6 werkelijk koopt

Echte vraag naar No. 6 fuel oil komt van een korte lijst afnemers: energiebedrijven met olie gestookte stoomcentrales, voornamelijk in het Caribisch gebied, Latijns-Amerika, het Midden-Oosten en Zuid-Azië; raffinaderijen die residu inkopen als grondstof voor cokers of visbreakers; bunkermengers die het als versnijdingscomponent voor scheepsbrandstoffen volgens ISO 8217 gebruiken; en enkele industriële ketel- en asfaltbedrijven. Deze kopers kopen op termijncontracten of aanbestedingen van raffinaderijen, majors en gevestigde handelshuizen, geprijsd tegen Platts-noteringen voor US Gulf Coast No. 6 met een vermeld zwavelgehalte, en geleverd per pijpleiding, binnenvaartschip of tanker onder Incoterms 2020-termen zoals FOB of CFR met inspectie bij het laden.

Geen van deze kopers accepteert een “dip-test” bij een tank, betaalt voor een “tankopslagbewijs” of geeft een bankinstrument uit voordat het product is geïnspecteerd. De maritieme vraag naar residuale brandstof met hoog zwavelgehalte is na het IMO 2020-zwavelplafond bovendien sterk gedaald, zodat de groep kopers voor D6 met 3 % zwavel kleiner is dan het aantal circulerende aanbiedingen doet vermoeden.

Regel: D6 wordt door raffinaderijen verkocht aan energiebedrijven en mengers onder termijncontracten die tegen Platts zijn geprijsd. Een aanbieding van D6 door een “mandaat” met korting op Platts, een dip-test en een bankinstrument vóór de inspectie is geen D6-aanbieding. Het is een documentfraudeprocedure met een productnaam eraan vast.

Rode vlaggen op het specblad

Het typische valse D6-blad is gekopieerd van een sjabloon dat al jaren circuleert. De volgende tekenen verraden het:

1. Verkeerde norm genoemd. Bladen die ASTM D1655-, EN 590- of ISO 8217-methoden vermelden voor een product dat D6 heet, zijn uit andere kwaliteiten samengesteld. D6 is ASTM D396.
2. Grenzen die niet bestaan. Regels als “calorische waarde min 42 MJ/kg” of “vloeipunt max 20 °C” die als D396-grenzen worden voorgesteld, komen in de norm niet voor.
3. Onmogelijke combinaties. Een viscositeit bij 100 °C van 15 mm²/s met een dichtheid boven 1.000 kg/m³ en een vlampunt van 150 °C beschrijft geen echt residu.
4. Verwarring tussen procenten en ppm. Zwavel vermeld als “max 2 %” op de ene regel en “10 ppm” op een andere.
5. Eenheden uit de verkeerde markt: gallons en API-gravity voor product dat zogenaamd in tanks in Rotterdam of Fujairah ligt, waar residuale brandstof per metrieke ton wordt verkocht.
6. Geen monsteridentiteit: geen tanknummer, monsterdatum, laboratorium, rapportnummer of zegelnummers. Een blad met “typische waarden” is geen certificaat.
7. Volumes die geen raffinaderij heeft: 50 miljoen gallons per maand “beschikbaar voor 12 maanden” uit één tankpark.

Rode vlaggen in de procedure

Het specificatieblad gaat meestal vergezeld van een procedure die de werkelijke bedoeling onthult. Veelvoorkomende elementen zijn een Tank Storage Receipt, een Authorisation to Verify, een injectierapport, een dip-testfee, een verzoek om een bank comfort letter of een MT799 vóór de inspectie, en de eis dat de koper een standby-akkreditief onder ISP98 of een MT760 afgeeft tegen documenten in plaats van tegen geïnspecteerd product. Een raffinaderij verkoopt tegen een akkreditief onder UCP 600, betaalbaar tegen een onafhankelijk kwantiteits- en kwaliteitscertificaat dat bij het laden is afgegeven, en heeft geen behoefte aan een van deze documenten.

Hoe een serieuze koper te werk gaat

Elke D6-aanbieding die deze tabel niet kan doorstaan zonder heronderhandeling van de procedure, moet als dossier worden gesloten en niet als deal worden nagejaagd.